Rodzina wrzosowatych

czyli azalie i rododendrony w ogrodzie za tujami

Kilka dni deszczu i ciepła sprawiły, że ogród zazielenił się i rozkwitł w ekspresowym tempie. Od połowy maja prawie codziennie zakwita coś nowego. Niestety upał nie wpływa korzystnie na długość kwitnięcia i nożyczki do usuwania przekwitłych kwiatostanów są teraz równie często używanym przeze mnie narzędziem, co wszelkiego rodzaju podlewaczki ogrodowe.

W poprzednim roku pisałam o remoncie dwóch miejsc o dość problematycznym charakterze z uwagi na ich położenie w ogrodzie. Pracy było sporo, ale aktualny wygląd obydwu zakątków wynagradza trudy ogrodowych przemian.

Pierwsze z nich to skarpa przy wejściu, która po zimowej katastrofie wyglądała jak kupka nieszczęścia. Minionej wiosny poddaliśmy go gruntownej przemianie. W tym roku odmieniony skrawek skarpy zażółcił się i zaróżowił kwiatami rododendronów,

którymi cieszyliśmy się do spółki z motylami i innymi amatorami różanecznikowych uroków.

Rododendron Princess Anne

Rododendron Roseum Elegans

Drugie z opisywanych uprzednio miejsc to długa rabata, której spora część graniczy z ogródkiem warzywnym Matyldy. Na jej cienistym kawałku rośnie całkiem spora gromada różaneczników i azalii. Kiedyś przeczytałam w pewnym poradniku ogrodniczym, że rośliny z rodziny wrzosowatych zdecydowanie lepiej rosną w grupowych nasadzeniach.

Dlatego w trakcie metamorfozy postanowiłam nowo zakupione rododendrony i azalie posadzić w towarzystwie tych, które z dość mizernym skutkiem rosły w innych częściach ogrodu.

Patrząc na aktualną kondycję wrzosowatych i ilość kwiatów, które pojawiły się w połowie maja sądzę, że to był dobry pomysł. Najlepiej widać to na przykładzie azalii Blue Danube, których krzaczki zamieniły się w intensywnie różowe kule pełne kwiatów.

Nowe miejsce spodobało się również

rododendronowi w odmianie Helsinki University,

azalii Narcisiflora o cudownym zapachu,

azalii Parkfeuer o równie zachwycającej woni

oraz najstarszemu w naszym ogrodzie rododendronowi Alfred – odmianie, która całkiem dobrze radzi sobie na słonecznym stanowisku.

Razem z wrzosowatymi, bez rozgłosu i jak zawsze zachwycająco, zakwitły lilaki, które choć z innej rodziny, całkiem udanie zgrały się zresztą opisanego powyżej towarzystwa.

Lilak Katherine Havemeye

Lilak Mme Florent Stepman

A jak miewają się pomponiary? ;)

Jak widać - nadal całkiem dobrze. ;)

Pozdrawiam Was serdecznie z naszego ogrodu za tujami. :)